> ประวัติวัด > ลำดับเจ้าอาวาส > ประวัติเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน > เสนาสนะที่สำคัญ > กิจกรรมของวัด

------------------------------------------------------
ประวัติวัดอู่ทรายคำ
------------------------------------------------------

วัดอู่ทรายคำ เป็นวัดราษฏร์ ตั้งอยู่เลขที่ 24 ตำบลช้างม่อย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่

ชื่อของวัด

เมื่อธุหลวงจันทะ หรือ ครูบาหลวงจันทะ ได้บูรณะวัดอีกครั้งภายหลังจากการสร้างแล้วแต่ได้รกร้าง ใน พ . ศ . 2414 และได้ชื่อว่า “ วัดอู่ซายคำ ” บ้าง “ วัดอุกคำ ” บ้าง “ วัดอุปลายคำ ” บ้าง ตามทะเบียนของวัดในกรมการศาสนามีหลักฐานกล่าวว่า วัดอู่ทรายคำ สร้างขึ้น พ . ศ . 2384 ผูก พัธสีมา 10 มีนาคม 2465

ตามหลักฐานดังกล่าว วัดอู่ทรายคำสร้างขึ้นในรัฐสมัย รัชการพ่อเจ้าหลวงแผ่นดินเย็น หรือพ่อเจ้าหลวงพุทธวงศ์ครองเมืองเชียงใหม่ ระหว่าง พ . ศ . 2369-2389

หลักฐานจดหมายเหตุการณ์ ฉบับสมุดข่อยเขียนด้วยตัวอักษรเมืองภาษาเมือง ตัวเลขโหราได้มาจากนายหนานแก้ว บ้านพวกแต้ม อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ พฤษภาคม พ . ศ . 2516 ได้คัดลอกบางตอนที่เกี่ยวกับวัดอู่ทรายคำ ดังต่อไปนี้

คำแปล

สกถไฑ้ 1233 ตวปลีร้วงเม้ต เฑียร 7 แรม 10 ค่ำ

วัน … 6 ตถี 25 ตวหรคณะ 4503 67 แล

เฑียร 10 ปถม แรม 7 ค่ำ ไฑ้ผย้ว ไฑ้ผย้ว วัดอู่ซายคำ วัน 1 บัดนี้

เฑียร 10 ทุติอ้อก 3 ค่ำ

ธุหลวง จันท มาสร้างวัดอู่ซายคำวันนั้นแล

คำแปล

ศักราช 1233 ปีร้วงเม็ด เดือน 7 แรม 10 ค่ำ วัน 6 ( พ . ศ . 2414 ปีมะแมตรีศก เดือน เมษายน – พฤษภาคม ) เป็น พญาวัน ถึงเดือน 10 ปถมแรม 8 ค่ำ พัฒนาเผี้ยวถางวัดอู่ทรายคำ ( หมายถึง เป็นบริเวณวัดร้างได้สร้างมาก่อนหน้านี้เป็นเวลานานแล้ว ) บูรณะวัดอู่ทรายคำวันนั้นแล

อาณาเขต และอุปจาร

วัดอู่ทรายคำมีอาณาเขตดังนี้

ทิศเหนือ : มีความยาว 47 เมตร ติดถนนสาธารณะและหมู่บ้าน

ทิศตะวันออก : มีความยาว 52 เมตร ติดถนนสายสาธารณะและหมู่บ้าน

ทิศใต้ : มีความยาว 47 เมตร ติดถนนสายสาธารณะและหมู่บ้าน

ทิศตะวันตก : มีความยาว 52 เมตร ติดต่อกับถนนหลวง

เนื้อที่เดิม 1 ไร่ 2 งาน 28 ตารางวา ตามโฉนดที่ 76901 เล่มที่ 770 หน้า 1 พัทธสีมา เลขที่ดิน 2 และได้รับบริจาคที่ดินจากตระกูล อุดมศรีอีก 37 ตารางวา โฉนดเลขที่ 7502 เล่ม 16 ก หน้า 3 หน้าสำรวจ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและคณะสงฆ์ประกอบพิธีผูกพัทธสีมา เมื่อ 10 มีนาคม 2465

วัดอู่ทรายคำมีพื้นที่ลักษณะภูมิประเทศที่ตั้งราบเรียบเกือบเป็นสี่เหลี่ยมจตุรัส ฟากตะวันออกคูเมืองหลวงและตั้งอยู่ในบริเวณกำแพงเวียงชั้นนอก ห่างจากข่วงประตูท่าแพ และ วัดเชตวัน 100 เมตร

ความสำคัญ

•  เป็นปูชนียสถาน ศูนย์กลางการศึกษา ภาษาบาลี พระธรรมวินัย ขนบธรรมเนียม ประเพณีของชาวเชียงใหม่ในอดีตมานานกว่า 200 ปี

•  เป็นสถานที่ศึกษาเล่าเรียน อักขระพื้นเมืองในอดีต และอบรมกุลบุตรสืบต่อกันมานาน ไม่เคยรกร้างว่างเปล่าหลัง พ . ศ . 2414

•  เป็นปูชนียสถานที่นักท่องเที่ยวทัศนศึกษาแห่งหนึ่งของจังหวัดเชียงใหม่ เช่น หอไตรศิลปกรรม แบบล้านนาเชียงใหม่โดยแท้ คนเมืองเรียก “ ทรงปราสาทหลังก๋าย ” สวยงามมากช่างออกแบบสร้างขึ้น เป็นช่างชั้นครูซึ่งมีศิลปกรรมไม่ซ้ำแบบของวัดอื่น ๆ เลย

•  อุโบสถ เป็นแบจตุรมุขภายนอกมีรูปปูนสังข์ทองเป็นที่ชื่นชมชาวต่างประเทศมากซึ่งบูรณะครั้งใหญ่ เมื่อ พ . ศ . 2530 ทรงจตุรมุขและรูปปูนอย่างนี้มีแห่งเดียวในจังหวัด เชียงใหม่

•  พระพุทธรูปปางมารวิชัยซึ่งเป็นพระประธานในวิหารรูปร่างลักษณะได้สัดส่วนใบหน้าอิ่มเอิบ น่าเลื่อมใส เมื่อได้ นมัสการแล้วทำให้จิตใจสบาย มีอายุพอ ๆ กับอายุของวัด

•  พระพุทธรูปหยก ศิลปะเชียงแสน สิงห์หนึ่ง หน้าตักกว้าง ๒๙ นิ้ว สูง ๔๑ นิ้ว หนัก ๙๐๐ กิโลกรัม นำเนื้อหยกจากรัฐคะฉิ่น ประเทศพม่า แกะในวัดอู่ทรายคำ เมื่อ พ.ศ. ๒๕๔๖-๒๕๔๗ ก่อนแกะมีน้ำหนัก ๒,๕๗๒ กิโลกรัม ลักษณะการแกะเกบียดหน้าทำได้สวยงามมาก ถือว่าเป็นพระพุทธรูปหยกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย (หยกพม่า) ในขณะนี้ มีคนเข้ามานมัสการทุกวันทั้งชาวไทย และชาวต่างประเทศ

ประวัติวัดอู่ทรายคำโดยย่อ

  วัดอู่ทรายคำเดิมเรียกกันว่า วัดอูบคำ บ้าง วัดอุกคำบ้าง วัดอุปลายคำบ้าง มีมหาอุบาสิกา ผู้มั่งคั่งที่มีศรัทธาเลื่อมใสในพระพุทธศาสนามาก อพยพลงมาจากเวียงเก่าคือเมืองเชียงแสน ( จังหวัดเชียงราย ) ในสมัยพระบรมเชษฐาธิราช หรือเจ้ากาวิละ ขึ้นไปอพยพพี่น้องไทยมาอยู่นครพิงค์ เพื่อความเป็นปึกแผ่น ในคำเรียกว่า “ เก็บผักใส่ส้า หาข้าใส่เมือง ”

ตำนานเมืองเชียงใหม่ ได้กล่าวถึง พระบรมเชษฐาธิราช ยกกองทัพไปเชียงแสนมีความว่า “ ศักราชได้ 1166 ปีกาบไจ้ เดือน 8 ขึ้น 12 ค่ำวันอาทิตย์ ยกกองทัพเข้าไปตั้งทัพทำข้าวเปลือก ทิศตะวันตกเมืองเชียงแสน … ชาวเมืองเชียงแสนทั้งมวลมีท้าวพระยาเสนาอามาตย์ เป็นต้น ก็พากันมารากแทบใต้พื้นสุวรรณบาทจักร์คำพระเป็นเจ้านับเลี้ยง ”

พระเป็นเจ้า ก็อพยพพี่น้องไทยลงที่เชียงใหม่จนหมดสิ้น ทิ้งเมืองเชียงแสนไว้ความเจริญเมืองเชียงแสนในสมัยนั้นมีความเจริญรุ่งเรืองมีเศรษฐกิจดี ประชาชนอยู่อย่างร่มเย็น ประชาชนประกอบอาชีพช่างต่าง ๆ มีความชำนาญการงานเป็นที่เรื่องลือของแคว้นต่าง ๆ เป็นต้นว่า ช่างเครื่องเขิน เครื่องเงิน เครื่องทอง สถาปนิก ช่างตีเหล็ก ฯลฯ ช่างชำนาญเหล่านี้ ได้อพยพมาพร้อม

กองทัพของพระเป็นเจ้า เมื่อถึงเมืองเชียงใหม่ แล้วพระเป็นเจ้าก็พระจายไพร่พลเหล่านั้นไปอยู่ในที่ต่าง ๆ นอกเมืองในบ้านเมืองบ้าง เช่น บ้านฮ่อม บ้านเมืองสาท บ้านเจียงแสน ( บริเวณแขวงมังราย ปัจจุบันนี้ )

ช่างฝีมือเหล่านั้น ต่างก็มีความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาอย่างแรงกล้า ซึ่งได้นำพระพุทธรูป และใบลานที่เป็นธรรมเทศนาจากเวียงเก่า ( เชียงแสน ) แล้วนำมาไว้ในหอพระไตรวัดพระสิงห์เชียงใหม่ เป็นจำนวนมากมายและพากันสร้างวัดวาอารามตามกลุ่มคณะของตน เช่น ช่างเงิน ก็สร้าง วัดในนามว่า “ วัดช่างดอกเงิน ” ( โรงเรียนเทศบาลดอกเงินใน ปัจจุบัน ) ช่างดอกคำก็ร่วมใจกันสร้างวัดในนามว่า “ วัดช่าง - ดอกคำ ” หรือ “ วัดดอกคำปัจจุบัน ”

วัดอูบคำหรือวัดอู่ทรายคำ เป็นนามมหาอุบาสิกาท่านหนึ่งอพยพลงมาพร้อมกับกองทัพพระเป็นเจ้าได้เป็นประธานสร้างวัดแห่งนี้ซึ่งเป็นวัดเล็ก ๆ อยู่นอกคูเมืองหลวง

โบราณวัตถุ

•  พระเจดีย์ แรกเริ่มคงสร้างไม่ใหญ่เท่าไหร่ต่อมา มีการสร้างครอบครององค์เดิมให้ใหญ่

กว่าเดิมได้ตกแต่งวิจิตรสวยงามดังปัจจุบัน

•  พระพุทธรูปปูนปั้น พระประธานในพระวิหารขนาดสูง 2.62 เมตร กว้าง 2.22 เมตร

พระพุทธรูปปางมารวิชัย ตามตำนานเล่ากันว่านายช่างไปวาดภาพจำลองพระพุทธรูปเก้าตือสวนดอกมาก่อสร้างพระประธานแห่งนี้ให้เหมือนของเดิมและงดงามน่าเลื่อมใสใครได้นมัสการแล้วเกิดความสบายใจ และเป็นสิริมงคลแก่ตนเองด้วย

•  หอไตร ศิลปกรรมทรงแบบล้านนาไทย คนเมืองเรียกว่า “ ประสาทหลังก๋าย ” สวย

งามมากไม่ซ้ำแบบใครในเมืองเชียงใหม่ และได้บูรณะให้อยู่ในสภาพเดิม พ . ศ . 2533 ของเดิมซึ่งมีอายุ่ร่วมร้อยปี

•  อุโบสถ เป็นแบบล้านนาผสมแบบจตุรมุขสวยงามมากผนังข้างนอกช่างได้ปั้นนิทาน

เรื่องสังข์ทองติดไว้อยู่สองด้านซึ่งได้แสดงถึงความสมบูรณ์ ของบ้านเมืองในสมัยนั้นว่าอุดมสมบูรณ์เพียงใด อุโบสถหลังนี้อยู่ติดกับถนนช้างม่อยเก่า นักท่องเที่ยวเดินผ่านไปมาอดไม่ได้ที่จะต้องแวะถ่ายรูปภาพไว้เป็นที่ระลึก อุโบสถหลังนี้ได้สร้างและฉลองในปี พ . ศ .2464 ซึ่งองค์ในหลวงรัชกาลที่ 6 ได้เสด็จผ่านทอดพระเนตรในการฉลองอีกครั้งด้วยนับว่าเป็นเกียรติประวัติของวัดอู่ทรายคำอีกยุคหนึ่งและได้ซ่อมแซมครั้งใหญ่ พ . ศ . 2530

•  ธรรมมาสน์ก็เป็นอีกชิ้นหนึ่งที่เป็นของเก่าแก่อยู่ในอาวาสแห่งนี้ ได้บูรณะให้อยู่ใน

สภาพเดิม พ . ศ . 2533 และยังใช้อยู่จนถึงปัจจุบัน

ลำดับเจ้าอาวาส

วัดอู่ทรายคำในอดีตมีความเจริญรุ่งเรืองมากเป็นที่รู้จักกันแพร่หลายในสมัยนั้น เป็นศูนย์กลางของการเรียนการสอนอักษรไทยกลาง เป็นจุดเริ่มความสนใจศึกษาอักษรไทยกลาง กล่าวกันว่าเจ้าอาวาสเป็นคนไทยภาคกลางนามว่าหลวงพ่อจันทร์ ”

ในสมัยพระครูสัทธรรมโกวิท ( ตื้อ เทพวงศ์ ) ได้เป็นเจ้าอาวาสได้ทำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่วัดอู่ทรายคำอีกครั้งหนึ่ง กล่าวกันว่าพระภิกษุสามเณรและเด็ก ๆ ต่างก็พากันมาศึกษาที่วัดอู่ทรายคำการศึกษาหลายแขนงให้เลือกเรียนตามความถนัด เช่น วิชาโหราศาสตร์ คณิตศาสตร์ สถาปนิก อักษรพื้นเมืองและธรรมวินัยซึ่งเป็นวิชายืนพื้นของกุลบุตรผู้บวชจะละเลยไม่เรียนไม่ได้ รองรับความรู้เรื่องพระธรรมวินัย

กล่าวกันว่า พระครูสัทธรรมโกวิท ท่านมีความสามารถมากได้สร้างหอไตร พระวิหาร พระอุโบสถ โดยเฉพาะอุโบสถ และหอไตรยังอยู่ในสภาพเดิมซึ่งทางวัดได้บูรณะซ่อมแซมไว้ให้อยู่ในสภาพและทรงเดิมไว้ อนุรักษ์ไว้นานเท่านานได้ ชื่อเสียงของท่านเป็นที่เลื่องลือมากในสมัยนั้นจนได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่พระครูสัทธรรมโกวิทและคณะสงฆ์ให้ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอพร้าวองค์แรกของอำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่

พระอธิการศุกร์ ศรีวิชัย ( ศุกร์ อุดมศรี ) เป็นเจ้าอาวาสลำดับต่อมาในยุคนั้นการดำเนิน พระศาสนาก็ได้รับช่วงจากเจ้าอาวาสรูปก่อนมาดำเนินต่อไป แต่จำนวนผู้ศึกษาเริ่มลดลงไปเพราะเจ้าอาวาสรูปนี้สมถะต้องการความวิเวกเพื่อปฏิบัติธรรม ท่านจึงมุ่งแนวปฏิบัติมากกว่าแนวปริยัติ ( การเล่าเรียน ) ดังนั้น จำนวนผู้ศึกษาจึงลดลงด้วยเหตุผลดังกล่าว ท่านเป็นเจ้าอาวาสวัดอู่ทรายคำนาน ถึง 30 ปี จึงได้ถึงมรณภาพลงและมีพระภิกษุที่รับดูแลวัดมาตลอดแต่ไม่ได้รับแต่งตั้งอีกหลายรูป จนมาถึง

พระอธิการดนัย ชินปุตฺโต ( ชื่น ) ได้รับปฏิบัติภารกิจต่อจากเจ้าอาวาสองค์เดิมอย่างเป็นทางการโดยเฉพาะเจ้าอาวาสรูปนี้ได้มีความชำนาญในการเขียนใบลานเป็นอย่างมากเป็นที่รู้จักกันในสมัยนั้นรูปหนึ่ง ท่านได้ปฏิบัติศาสนากิจในตำแหน่งเจ้าอาวาสเป็นเวลานานถึง 15 ปี

ในช่วงนี้ว่างเว้นเจ้าอาวาสแต่ยังมีพระภิกษุ สามเณรและเด็กวัด ยังปฏิบัติศาสนากิจอยู่มิได้ขาดเสมอมา จนในที่สุดทางคณะสงฆ์ได้อาราธนาเจ้าอาวาสองค์ใหม่ได้ปฏิบัติหน้าที่คือ

พระครูวินัยธรบุญทา เตชปญฺโญ จากอำเภอสันป่าตองได้มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ท่านได้มาฟื้นฟูบูรณะศาสนาวัตถุให้งดงามดั่งท่านได้เห็นในปัจจุบันเป็นต้นว่าท่านได้บูรณะอุโบสถ เจดีย์ หอระฆัง และสร้างวิหาร กุฏิให้รูปร่างเหลืองอร่ามจนถึงทุกวันนี้ นับได้ว่าท่านเป็นเจ้าอาวาสที่มีผลงานดีเด่นรูปหนึ่งในบรรดาเจ้าอาวาสวัดอู่ทรายคำที่ผ่านมา ท่านได้ปฏิบัติศาสนกิจที่วัดอู่ทรายคำแห่งนี้ เป็นเวลานานถึง 21 ปี ก็มรณภาพลงทิ้งไว้แต่ผลงานให้คนรุ่นต่อ ๆ มาได้ปฏิบัติต่อไป จากนั้นต่อมาก็แต่งตั้งเจ้าอาวาสรูปใหม่

พระครูพิศาลบุญนิวิฐ (เจริญ ฐิตปุญฺโญ) ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาส ได้ลงมือปรับปรุงตกแต่งวัดอู่ทรายคำขนานใหญ่โดยการบูรณะหอไตรซึ่งชำรุดทรุกโทรมมาก ในปี พ.ศ. ๒๕๓๓ จากนั้นได้สร้างศาลาการเปรียญ ๓ ชั้น พ.ศ. ๒๕๓๕ สร้างกุฎิอีกหนึ่งหลัง และสร้างกำแพงวัด พ.ศ. ๒๕๓๘

ด้านการศึกษา เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันได้ให้ความสนับสนุนการศึกษาทุกรูปทั้งในด้านศาสนาและสามัญศึกษา โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้ให้ความรู้ในเรื่องศาสนาให้แก่ชาวต่างชาติ นอกนั้นยังได้สนับสนุนการศึกษาแก่เด็กนักเรียนโรงเรียนเทศบาลดอกเงิน ให้ใช้สถานที่วัดเป็นที่อบรมด้านศีลธรรมแก่เด็กนักเรียนเป็นประจำทุกอาทิตย์

  ประวัติเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน

สรุปเกี่ยวกับวัดอู่ทรายคำ ดังนี้

•  ชื่อเดิม วัดอุกคำ , วัดอุปลายคำ , วัดอุปคำ หรือ อู่ทรายคำ เริ่มเผี้ยวถางสร้างขึ้นอีกครั้ง พ . ศ . 2414 ( ซึ่งเป็นวัดรกร้างมาก่อนและตามหลักฐานต่าง ๆ แล้ววัดอู่ทรายคำน่าจะสร้างก่อน พ . ศ . 2384 แต่ก็ยังหาหลักฐานมาอ้างอิงไม่ได้แน่ชัด )

•  ผูกพัทธีสีมา 10 มีนาคม พ . ศ . 2465

รายนามเจ้าอาวาส เท่าที่ทราบ

สมัยราชวงศ์มังราย พ . ศ . 1839-2101

( ยังไม่พบหลักฐาน )

สมัยพม่ารามัญปกครองล้านนาไทย พ . ศ . 2101-2317

( ยังไม่พบหลักฐาน

สมัยกรุงธนบุรี พ . ศ . 2317-2325

( ยังไม่พบหลักฐาน)

สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ พ . ศ . 2325

•  ไม่ทราบนามเจ้าอาวาส พ . ศ . 2384-2414

•  ธุดงหลวงจันทะ พ . ศ . 2414

•  เจ้าอธิการจันโท นิกายไทย ( ยังไม่ได้เป็นอุปัชฌายะ ) รองอธิการชื่อ ตุ๊ต้าน ขึ้นแก่วัดมหาวัน วัดอุกคำ ( อู่ซายคำหรืออู่ทรายคำ ) ตั้งอยู่ในแขวงด้านประตูช้างม่อยในเวียงเชียงใหม่ชั้นนอก พ . ศ . 2430

•  พระครูสัทธรรมโกวิท ( ตื้อ เทพวงศ์ ) พ . ศ . 2440

•  พระอธิการศุกร์ ศรีวิชัย ( ศุกร์ อุดมศรี ) พ . ศ . 2495

•  พระอธิการดนัย ชินปุตโต ( ชื่น ไชยศิริ ) พ . ศ . 2495

•  พระครูวินัยธรบุญทา เตชปัญโญ ( บุญทา ใจบรรหาร ) พ . ศ . 2511-2532

•  พระครูพิศาลบุญนิวิฐ ( เจริญ ยากรณ์ ) พ . ศ . 2532 - ปัจจุบัน

เพื่อควบคุมความประพฤติของพระภิกษุสามเณรและเด็กวัดให้เป็นไปโดยความเป็นระเบียบเรียบร้อยและมีประสิทธิภาพสมความมุ่งหมายของวัดอู่ทรายคำ เจ้าอาวาส และเจ้าหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย จึงได้กำหนดข้อกฎข้อบังคับ การลงโทษเกี่ยวกับความประพฤติของพระภิกษุสามเณรและเด็กวัด เพื่อเป็นแนวทางการปกครองของวัดอู่ทรายคำต่อไป

วัตถุประสงค์ของข้อบังคับ

•  เพื่อปลูกฝังนิสัยอันดีงามทั้งปวงให้พระภิกษุสามเณรและเด็กวัด

•  เพื่อกวดขันให้พระภิกษุสามเณรและเด็กวัดปฏิบัติตามกฏระเบียบอย่างเคร่งครัดและตรงต่อเวลา

•  เพื่อให้พระภิกษุสามเณรและเด็กวัดมีอาจาระเหมาะสมตามสิกขาบทวินัยที่ได้เรียนมา

•  เพื่อให้พระภิกษุสามเณรและเด็กวัดมีความสำนึกระลึกถึงภาวะที่เป็นอยู่ ไม่หลงตัวเองจนเป็นที่ครหานินทาของสังคม

•  เพื่อให้พระภิกษุสามเณรและเด็กวัดมิวิริยะอุตสาหะ เพื่อที่จะเป็นกำลังสำคัญของประเทศชาติและพระพุทธศาสนาสืบต่อไป

รายละเอียดของข้อบังคับ

•  ระเบียบนี้ให้ชื่อว่า “ ระเบียบการว่าด้วยการควบคุมความประพฤติของพระภิกษุสามเณรและเด็กวัด วัดอู่ทรายคำ พ . ศ .2532 แก้ไขเพิ่มเติมพุทธศักราช 2540

•  ระเบียบนี้ ใช้บังคับตั้งวันประกาศเป็นต้นไป

•  คำว่า “ พระภิกษุสามเณรและเด็กวัด ” หมายถึงผู้ที่อยู่ใต้การปกครองของวัดอู่ทรายคำ

ต . ช้างม่อย อ . เมือง จ . เชียงใหม่

•  เจ้าหน้าที่ หมายถึง บุคคลผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าอาวาส

•  ระดับการลงโทษ ตามความถูกต้องและความยุติธรรม ดังนี้

1. ตักเตือน 2. ทำทัณฑ์บน 3. ให้ออกจากวัด

ระดับความผิด

•  ผู้ประพฤติและมีข้อรังเกียจต่อไปนี้ ตั้งแต่ข้อ 1- 4 ต่อไปนี้ข้อใดข้อหนึ่ง มีโทษตั้งแต่ให้ออกจากวัด ภายในเวลาที่ผู้ปกครองกำหนด

•  ประพฤติผิดกฎหมายและพระวินัยอย่างร้ายแรง

•  ทะเลาะวิวาทถึงขั้นชกต่อย ทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน

•  เล่นการพนันทุกชนิด

•  มั่วสุม กันเสพของมึนเมาทุกชนิด

•  การมาสวดมนต์ไหว้พระ ( ข้อ 1-6 ผู้ใดละเมิดให้ว่ากล่าวตักเตือนตามสมควรแก่โทษ )

•  พระภิกษุสามเณรและเด็กวัดต้องแต่งตัวให้เรียบร้อย

•  พระภิกษุสามเณรและเด็กวัดจะต้องทำกิจวัตรสวดมนต์ไหว้พระเป็นประจำทุกวันตามเวลาที่ทางวัดกำหนด

•  ขณะที่ทำวัตรสวดมนต์ ให้นั่งเป็นแถวให้เป็นระเบียบเรียบร้อย ห้ามแสดงกิริยามารยาทอันไม่สมควรแก่สมณสารูปและมารยาทอันไม่เหมาะสม

•  พระภิกษุสามเณรและเด็กวัด รูป / คน ใดหลีกเลี่ยงการทำวัตรสวดมนต์โดยไม่มีเหตุผลถือว่าเป็นผู้ทำลายและเพิกเฉยต่อกฏระเบียบของวัด ให้ลงโทษตามกฎระเบียบของวัด

•  เวลาเลิกสวดมนต์ไหว้พระห้ามส่งเสียงดัง

•  ให้พระภิกษุสามเณรลงวิหารตอนเช้า - บ่าย นุ่มห่มให้เรียบร้อย ( ห่มดอง )

•  ข้อปฏิบัติทั่วไป (1-4 ผู้ใดละเมิดให้ว่ากล่าวตักเตือน )

•  ห้ามพระภิกษุสามเณรและเด็กวัด นำจีวร อังสะ เสื้อผ้ากางเกง ไปตากไว้ที่ที่ไม่สมควร เช่น หน้าพระวิหาร ระเบียบกุฏิ ให้ตากไว้ในบริเวณที่ลับตาคน เพื่อความเหมาะสมของสถานที่

•  ห้ามพระภิกษุสามเณรและเด็กวัดส่งเสียงดังในขณะอาบน้ำและบริเวณห้องน้ำ - ส้วม จะทำให้ชาวบ้านคนหานินทา

•  ห้ามพระภิกษุสามเณรและเด็กวัด ร้องเพลง ผิวปาก ตะโกน ภายในบริเวณวัด เป็นการแสดงกิริยาอันไม่เหมาะสมและชาวบ้านจะเข้าใจว่าเป็นภิกษุสามเรจะทำให้เสื่อมเสียแก่วัด

•  ห้ามพระภิกษุสามเณร ถอดอังสะออกในขณะเดินไป - มา ในบริเวณวัด

•  การรักษาความสะอาด ( ข้อ 1-3 ผู้ใดละเมิดว่ากล่าวตักเตือน ทำทัณฑ์บนไว้ )

•  ให้สามเณรและเด็กวัดทำหน้าที่ ตามที่ผู้ปกครองได้มอบหมายให้ทำ ( สำหรับพระภิกษุให้ทำตามที่เห็นสมควรทำ )

•  ตามฝาผนังห้อง กุฏิ ห้องส้วม ห้ามขีดเขียนภาพล้อ หรือข้อความใด ๆ อันก่อให้เกิดความสกปรกและไม่สมควรทิ้งเศษอาหาร กระดาษ ถุงพลาสติก และอื่น ๆ ให้เรี่ยราดตามบริเวณวัด

•  อาหารที่เป็นขาทนียะ โภชนียะ ควรขบฉันในสถานที่อันสมควรแก่สมณะ

•  การรักษาของวัด (1-2 ผู้ใดละเมิดให้ว่ากล่าวตักเตือนและให้ทดแทนของที่เสียไป )

•  ของวัดทุกประเภทเป็นต้นว่าครุภัณฑ์ ลหุภัณฑ์ ซึ่งเป็นสมบัติของวัดผู้ใดจะนำไปใช้เป็นกรรมสิทธิ์ส่วนตัวไม่ได้ ( แต่ถ้าจะยืมไปใช้ต้องขออนุญาตจากเจ้าหน้าที่เสียก่อน )

•  ทรัพย์สมบัติของวัดทุกชนิดผู้ใดทำเสียหายโดยความประมาท โดยเจตนาให้เสียหาต้องชดใช้ค่าเสียหายตามราคาของวัตถุนั้น ๆ

5. ระเบียบใดที่ไม่ได้บัญญัติไว้ในระเบียบฉบับนี้ ให้เจ้าหน้าที่ได้รับมอบหมายพิจารณาตามความเหมาะสมโดยยึดพระธรรมวินัยเป็นหลักในการตัดสินปัญหา

ทั้งนี้ ประกาศ ณ วันที่ 1 สิงหาคม 2540

( พระครูปลัดเจริญ ฐิตปุญฺโญ )

เจ้าอาวาสวัดอู่ทรายคำ